ja_mageia

Wie na een verblijf in Italië in Nederland een bezoek wil brengen aan een “Italiaanse” winkel, moet zijn meegebrachte ervaring in de lokale salsamenteria even opzij zetten.

Deze, vaak kleine, ruimte is tot het plafond volgestouwd met heerlijkheden. De aantrekkelijkste worsten en kazen verdringen zich in de vitrine.
In ogenschijnlijke wanorde snijdt de salsamenterista een stuk kaas af en adviseert tegelijkertijd een ander klant over de wijn en een derde over de bijzondere kwaliteit van zijn ham. Zo wordt een bezoek aan hem ook een sociale gebeurtenis. Een geromantiseerd beeld? Mogelijk; er zijn uiteraard supermercati in Italië, maar in een land met zo’n rijke “slow-food”-traditie, worden deze winkeltjes niet direct door uitsterven bedreigd.

Zowel bij Feduzzi in Amsterdam, als bij La Padella in Nijmegen zal men geen chaotische Italiaanse drukte aantreffen. Dat ligt aan onze volksaard en waarschijnlijk ook aan het feit dat beide zaken door Nederlanders worden geleid. Maar hun liefde voor de Italiaanse keuken mòet wel de drijvende kracht achter hun bedrijf zijn, want veel Italiaanse producten zijn tegenwoordig, in de vrije Europese markt, in een verscheidenheid aan winkels te vinden, ook in de Benelux. We moeten dus bij een Italiaanse winkel, hier, eerder denken aan een delicatessenzaak,  especialiseerd in Italiaanse producten en – naar we aannemen- bijbehorend goed advies.

Zijn veel Italiaanse producten weliswaar om de hoek te koop, de Italiaanse winkel biedt, afgezien van het feit dat alles handig bij elkaar staat, toch zaken, die je elders moeilijk zult aantreffen. Valt, bijv. Arboriorijst nog wel te vinden, Carnarolirijst is in de meeste Nederlandse winkels een grote onbekende, maar staat, zowel bij Feduzzi, als bij La Padella op de plank. Nero di Seppia (inktvisseninkt), niet alledaags, is te koop bij La Padella (zij het van Spaanse makelij). In het streven van de Horeca Italiana om verse producten uit de regio te gebruiken, past, verrassend, de buffelmozzarella (Oro Bianco) uit het Groningse Grootegast, verkrijgbaar bij Feduzzi. Voor wie dichtbij woont, of met een koelbox fileloos naar huis weet te komen, kan bij Feduzzi terecht voor hun eigen, watertandlekker uitziende, paste ripiene. De omzetsnelheid van de verkoop van vleeswaren en kazen ligt in Amsterdam waarschijnlijk hoger dan in Nijmegen. La Padella heeft in de vitrine een Gorgonzola en een Mortadella van nostalgische omvang, maar zij vertonen, hoewel goed van smaak, aan de randen duidelijk tekenen van vermoeidheid. Feduzzi is gevallen voor de verkooptechniek om kaas in “hapklare” stukken voor te verpakken. Jammer, zoveel meer tijd kost het afsnijden toch niet?

Zowel Feduzzi, als La Padella propageren de taliaanse keuken door middel van hun activiteiten op het gebied van catering en workshops. informatie hierover is te vinden op hun websites. La Padella heeft daarbij een -bescheiden- webshop.

In het algemeen gesteld vindt men in Italiaanse winkels ook producten, waarbij sprake is van “eigen import”. Dat geeft een exclusief tintje, maar het vindt, helaas, zijn weerslag in een hogere verkoopprijs. Lange wachttijden op een gecombineerd transport, om de kosten te drukken, voor een relatief kleine bestelling, doen de vraag rijzen of de tijd niet rijp is voor een coöperatieve vorm van transport cq inkoop.